.

Często myślę ile rzeczy w życiu już spiepszyłam, ile szans zmarnowałam. Wiele rzeczy chciałabym naprawić, ale wiem, że tego nie da się zrobić. Tak czasem jestem upierdliwa, nadgorliwa, wiem zdaję sobie z tego sprawę. Nie wiem ile jest prawdy w słowie wielu ludzi, a ile fałszu. Nie wiem momentami komu wierzyć, czy mogę choć trochę zaufać. Tak czasem cholernie się boję jutra. Co znów mi się ubzdura w głowie, co będzie dla mnie ważne. Staram się wybić sobie pewne myśli z głowy, wmówić sobie, że tak jest, że tak musi być, że tak jest dobrze, mimo tego moja podświadomość bierze górę, ale żyję z tym wszystkim. Choć wiele rzeczy na prawdę mnie trapi. Staram się żyć i normalnie bez żadnych defektów funkcjonować. Cześć.